• Dolar 7,4627
    Euro 9,024
  • Altın 437.81
    Bist 1524.49
  • Mersin

İŞSİZ GENÇLER HAYAL BİLE KURAMIYOR

13.01.2021 10:05 Tüm Yazıları

Çalışma yaşına gelmesine karşın çalışacak
iş bulamayan bazı gençler ile konuştum.
“Hayal bile kuramıyorum” diyen bir genç, yaşadıklarını
anlatırken, geçmişte kurduğu hayallerin bazen gözünün
önüne geldiğini ve “hayalleriyle yaşadıkları” arasındaki
uçurumu gördüğünü söyledi.
Bir söz var; “Hayalim Paris, gerçek Hüsametli” diye.
Gençleri dinlerken aklıma bu söz geldi.
İşi olanlardan da “hayallerinin yıkıldığını” anlatan işçiler
oldu. Çünkü aldıkları parayla ancak karınları doyuyordu.
Oysa gençlik yalnızca "karın doyurmayla" yetinilecek
yaş değildi. Hayal kurar,hayalleri olurdu insanın.
Bu hayalleri de ancak parayla gerçekleştirme olanağı
var insanların
                 ……………..
Meslek Lisesi elektrik bölümünü bitirdiğim için okulu
bitirdiğim günlerde hemen iş buldum.
                  .................
Yıl 1976.
Mersin’den mezun olduğum için işi de Mersin’de
aradım.
O zaman ki adı Türkiye İşçi Bulma Kurumu olan
kuruma başvuru yaptığım anda,
 kaydımı yapan kız,
“hemen işe başlarsanız sizi Paşabahçe Şişe Cam
Fabrikasına göndereyim” diye sorunca, bu kadar
hızlı iş bulmanın şokunu yaşadım birden.
                   …………….
Teknik ara elemanı olduğumuz için  okulu
bitiren ve üniversiteye girmek istemeyen tüm
arkadaşlarım iş buluyordu.
                     ...................
Yani bir MESLEĞİM vardı.Hem de TEKNİK
bir mesleğim vardı.
                     ................
“Gönderin lütfen” dedim ve dolmuşa bindim
fabrikaya gittim.
Güvenlik hemen içeriye aldı ve ilgili birime gönderdi.
Ama, benden iki saat önce gelen benim sınıf
arkadaşımı elektrikçi olarak işe  aldıklarını söyledi
 ve beni geri gönderdi ilgili mühendis.
                    …………..
Hemen geri döndüm.
 İşçi Bulma Kurumu’na geldim.
Benimle ilgilenen kız beni hemen Çimsa
fabrikasına yönlendirdi.
                    …………….
Aslında iki fabrika duvar duvara bitişik ama
formalite böyle olunca git gel yaptım.
                    ……………….
Cam fabrikasının kapıda çalışan güvenlikçisi
içeriye telefon açtı ve içeri girdim.
Camın su gibi akışını gördüm ilerlerken,
heyecanlandım. Hüsametli’den gelen bir olarak
camın su gibi akışını,pencere camlarının üretim
yerinden çıkışını izledim bir süre ama bu fabrikada
da çalışma şansımın kalmadığını,
“bir gün önce eksikleri olan elektrikçiyi alarak
kadrolarını doldurduklarını”
öğrenince anladım. Bu fabrikaya aldıkları işçinin de
benim sınıf arkadaşım olduğunu adını sorunca
öğrendim.
                    ……………….
Zaten gün bitmişti.
Ertesi gün aynı kuruma yine gittim, durumu anlattım.
Çalışan kız beni ÇİMSATAŞ Fabrikası’na gönderdi
ve bu fabrikada ertesi gün hemen işe başladım.
                       ………………
Hayallerim vardı öğrenciyken.
Hayallerimi ÇİMSATAŞ’da aldığım düşük ücretle
gerçekleştiremeyeceğimi 6 ay çalışınca elimde
kalan paradan anladım ve aynı kızın yanına yine
gittim.
                     ………………..
İş Bulma Kurumu çalışanı kız beni PİLASSA
Fabrikasına gönderdi.
Sabancı Holding’in bu fabrikasına işe aldılar ve
hemen Çimsataş’tan ayrıldım ve Pilassa’da işe
başladım.
                      ……………….
Ben o yıllarda “hayallerimi gerçekleştirmek için”
böylesine iş buluyordum ama  şimdiki işsizler
benim kadar şanlı değiller,bunu biliyorum.